Tjernobijl

'n kind stap deur die woud

daar gloei rose op sy wang

met sy hand

het hy die sonlig vasgevang

'n kind huppel deur die woud

sterlig vonkel in sy oë

tussen wolkemassas van sy hare

dartel duisend reënboë

'n kind hardloop deur die woud

metaalvlinders spartel om sy hand

strome van onrustigheid

wat stomend in sy nek beland

'n kind vlug deur die woud

roettrane brand sy mond

uit sy ongerepte borskas

split 'n atoom‑wond...

'n kind val in die woud

wit blomme sterf op sy wang

met albei hande oopgesper

skiet die sonlig

uit

sy

palm

Mandi Axmann, 1986